![]() |
|
|
#1 (permalink) |
|
pusuya yatan yanlızlığım...
Uykuya yaslanmış öylece bekliyor yalnızlığım, Senin yalnızlığın da bekledi mi hiç Bir sesi Bir canı Bir hâyali... Bekledi mi zamansız? Yağmura yakalanmış kedi misali Gözyaşlarınla kaldın mı Gecenin ortasında? Saatler sımsıkı tutunmuşken imkânsıza, Boğazına bir el yapışırcasına Nefes alamadığın oldu mu hiç... Yatağında dönecek yön kalmadığında Yüreğini ezdiğin oldu mu Gözyaşı değirmeninde? Çarşafa bulaşan soğuk terine Veda etmek istedin mi hiç ansızın... Kadehlerden taşacak kadar içmek Ve bir gülümsemeye Yetmeyecek kadar Düşlemek ... Hayalini yarım bırakıp Aç kalktın mı hayat sofrasından? Dudağına akmış aşk kanını Öpesin geldi mi Özlemle? Çocukluğundan vazgeçip Kocaman adam olmayı unuttuğun Oldu mu hiç senin... Göğsünü izledin mi her iniş kalkışında Başı tam burada olmalıydı dediğin? Saçından gelen buram buram Kokusunu Bilememeyi yaşadın mı? Ya da hiç bilmemiş olmayı istedin mi En acısı... Anı kırıntılarını serçelere döküp Yalınayak Uyandın mı hiç uykundan? Bir rüyayı ardında bırakıp Yazdığın şiire son noktayı Koydun mu hiç... Delice severken.... |
|
|
|
|
![]() |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|